Oostvaardersbos & edelherten

Maximumtemperatuur:     9  °C.
Minimumtemperatuur:      7  °C.

21-12-2017

Oostvaardersbos & edelherten

Sinds zondag ben ik eigenlijk al weer aan het kwakkelen. Veel koorts momenten en inmiddels op van de vermoeidheid. Toch besluit ik om vrijdag even een frisse neus te halen. De koorts is op dit moment weg gezakt. En pak ik even de elektrische fiets. En pak de spullen en ik fiets via het Pirellipad naar de fietsbrug. En over de fietsbrug wordt ik al ontvangen door de eerste edelherten die in het midden deel staan van het Oostvaardersbos.

Ik stop natuurlijk even en zet ze op de foto. Zo weer even opgestapt en verder nu naar het Jan van den Bosch uitkijkheuvel. En vlak voor dat ik daar ben is er een wandelend edelhert op het pad in het Oostvaardersbos. Even kijkt het edelhert mij aan maar bedenkt zich dan toch en loopt de andere kant op.

Ik ga ook verder en kom uiteindelijk boven op het Jan van den Bosch uitkijkpunt. Op de vlakte staan de konikpaarden en de edelherten. Dus die leg ik natuurlijk even vast op de geheugenkaart. Ik fiets verder en vervolg de route via het Jan van den Boschpad. Dan schrikt een jong edelhert dat ik daar met de fiets ben en sprint het weg. Ik roep nog doe nou rustig ik doe niks. Maar dat is tegen dovemans oren gezegd. Uiteindelijk loopt deze kleine zich vast bij het wildrooster op het fietspad. Ik blijf op afstand om het edelhert niet verder op te jagen of onrustig te maken. Uiteindelijk duikt het jonge edelhert toch maar de Oostvaardersplassen in en zwemt naar het schiereiland.

Dit kon ik dan wel weer mooi vast leggen maar had het wel te doen met de kleine rakker. Ik fiets weer door en kom nog meer edelherten tegen in het Oostvaardersbos. Het is nog steeds wel erg mistig maar minder als in de morgen. Hier blijf ik even staan kijken naar de mooie edelherten en wat zijn het er veel zeg.

Na een paar minuutjes gekeken te hebben fiets ik op mijn gemak weer terug naar het Jan van den Bosch uitkijkpunt. En ga daar nog even rusten. Als ik daar ben maak ik ook nog even wat overzicht foto’s.

Dan hoor ik wat stemmen schuin achter mij en denk hmm bekende stem. Ik draai me om en zie dat het mijn eigen huisarts is. Mijn huisarts ziet mij ook gelijk en zegt lekker op stap Casper. Ja geef ik aan even genieten. Nu kan ik me wel voorstellen waarom je lekker iedere dag een paar uurtjes buiten bent. Ik laat hem kort nog even een paar foto’s zien en dan vervolgen we onze wegen. Ik pak de fiets en fiets weer naar de fietsbrug. Ook nu wordt ik weer even uitgezwaaid door de edelherten.

En dat laat ik natuurlijk niet langs me heen gaan. Nu snel naar huis heb het koud, pijn en begin me toch wat belabberd te voelen. En bij thuiskomst blijkt mijn gevoel weer goed en zit ik weer vol in de koorts. En ga ik aan het einde van de middag met 39,2 onder de wol. Graag tot een volgend blogje.

Groetjes, Casper (leven-met)