Glibberen & Glijden Oostvaardersplassen

Maximumtemperatuur:     7  °C.
Minimumtemperatuur:     -3  °C.

17-12-2017

Glibberen & Glijden Oostvaardersplassen

Zondag ochtend de zon schijnt weer eens lekker maar het is nog wel koud. Ik heb de accu van de elektrische fiets opgeladen. Dus wordt het vandaag een stukje fietsen. Inmiddels heb ik de spullen bij elkaar gepakt en ben ik er klaar voor. Jeetje wat is het op sommige stukken glad buiten. Dus glibber en glij Ik fietspad over. Ik ga stapvoets en bij iedere bocht stap ik voor de bocht af. Zodat ik niet op mijn snufferd ga. Na een wat langere rit kom ik aan op de Hugo de Vriesweg. Vlak voor het uitkijkpunt zie ik aan de rechter kant nog een mooi edelhert uit het Oostvaardersbos komen.

En via het Hugo de Vriespad (doet z’n naam wel eer aan op dit moment) kom ik via het bevroren fietspad aan bij het Jan van den Bosch uitkijk heuvel. Een aantal heckrunderen staan heerlijk te grazen op de vlakte. Ver op de Oostvaardersplassen vlakte staan ook nog wat edelherten en konikpaarden. Met de fiets in de hand loop ik naar het Jan van den Bosch fietspad  en stap daar pas op. Ik fiets nu naar de kiekendief uitkijkpunt. Bij aankomst pingelen de baardmannetjes er op los, helaas blijven ze laag in het riet en kan ik ze niet op de foto zetten. Hoor hier vandaan wel de heckrunderen loeien. Ik zie dat ze op het schiereiland staan. Daar loopt het fietspad vlak langs. Ik stap weer op en fiets rustig die kant op en daar staan ze lekker tussen het riet. Het is best een groep bij elkaar en zo af en toe gaat een van de heckrunderen zijn sirenes af.

Als het dan zo stil is en ze staan dichtbij schrik je eigenlijk steeds wel een beetje als de sirene af gaat. Ik ga weer fietsen nu richting het lepelaar uitkijkpunt. Maar halverwege het fietspad zie ik door de bosjes heen een grote groep met edelherten staan in het Oostvaardersbos. Ik stap even af en probeer een open plekje tussen de bosjes te vinden. Uiteindelijk heb ik een plekje gevonden en maak ik wat foto’s.

Dan ga ik verder en stop ik nog even bij de ingang van het hek die toegang geeft tot de Oostvaardersplassen. Aan de andere kant van het hek en het fietspad kan je zo het Oostvaardersbos in lopen. Hé wat zie ik daar er fietst een mountainbiker in het Oostvaardersbos. Ik blijf staan wachten in de hoop dat hij mijn kant op komt. En ja dat gebeurt ik wacht hem boven bij het fietspad op. En groet hem met goedemorgen.

U weet dat u in het Oostvaardersbos niet mag fietsen. Door de mountainbiker wordt wat gehakkeld geantwoord. Ik kijk en wijs naar het bordje volgens mij staat er op het bordje dat u niet mag fietsen in het Oostvaardersbos. Ooh inderdaad zegt de mountainbiker maar ik ben via de andere kant in het Oostvaardersbos gekomen. Ik zeg dat is dan mooi maar daar staan precies de zelfde bordjes als hier verboden te fietsen in het Oostvaardersbos. Dat heb ik niet gezien verteld de mountainbiker. Nee dat heb ik gezien vertel ik tegen de man, via het fietspad kunt u uw weg vervolgen. En de mountainbiker vervolgt zijn weg over het fietspad. Ik meld het gebeuren even bij de boswachters en vervolg dan zelf mijn route. Even verder zie ik veel edelherten in het Oostvaardersbos staan. Dat doet me besluiten om weer een stukje terug te gaan en mijn fiets te parkeren en via het verharde pad het Oostvaardersbos in te lopen. Halverwege het pad branden mijn voeten en knieën al weer mijn kleding uit dus stop ik even. Ik kan je zeggen dat dit geen pretje is en om moedeloos van te worden. Altijd maar weer de beperking is het niet mijn rug dan wel knieën en voeten of vice versa man man. Ik kan de edelherten al mooi zien maar loop toch nog naar het einde van het pad.

En alsof de edelherten het weten komen ze naar me toe en lopen ze voor mij door het bos. De camera maakt weer over uren maar ik heb ze weer.

Na dit mooie schouwspel loop ik weer rustig naar mijn fiets. En als ik boven kom met brandende knieën en voeten zie ik iets opmerkelijks. De eerste schaatsers van de winter zie ik hun baantje trekken op de Oostvaardersplassen niet normaal gewoon. En ze komen mijn kant op en in een flits schaatsen ze voorbij.

De kwikstaartskaters vliegen over het ijs. Zo ik start de elektrische fiets weer en zet hem in de glibber & glij stand aangezien het nog steeds behoorlijk glad is. Ik ga nog even kijken bij het Frans Vera pad dus fiets ik nu richting natuurbelevingscentrum de Oostvaarders. En wat een drukte is het aan het worden veel wandelaars en zelfs mensen die hun konijn aan het uitlaten zijn. Ja je leest het goed konijn aan een riempje wordt uitgelaten het moet echt niet gekker worden. Bij de hoek van het Frans Vera pad maak ik nog wat mooie foto’s van de wilde eenden smienten en ik spot een grote zaagbek. Wow wat een feestje is het ook hier weer.

Inmiddels heb ik het toch wel een beetje koud en het lichaam protesteert behoorlijk. Ik pak de spullen en stap op en fiets en ga richting huis. Onderweg stop ik nog even om de heckrunderen op de foto te zetten en dan weer snel door. Ik fiets het Hugo de vriespad op en sla dan links af de het Koopvaarderspad op.

En daar wordt ik nog even gedag gezegd door een mooi edelhert. En meneer blauwe reiger heeft zo te zien een blauwtje gelopen zit maar voor zich uit te staren. Zo nu voorzichtig het laatste stukje naar huis. En ik ben gelukkig veilig thuis gekomen. Bedankt weer het lezen en kijken. Graag tot een volgend blogje.

Groetjes, Casper (leven-met)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

security check *