Lepelaarplassen en de verrassing op de Nattegraslanden

Maximumtemperatuur:     7  °C.
Minimumtemperatuur:     -1  °C.

20-03-2018

Lepelaarplassen en de verrassing op de Nattegraslanden:

Dinsdag ochtend pak ik de auto en de fiets en ga ik lekker een beetje fietsen in het Lepelaarplassen gebied. Na dat ik de spullen gepakt heb en de auto heb ingeladen vertrek ik naar de Oostvaardersdijk. Ik parkeer de auto bij het bezoekers centrum de trekvogel. En hier pak ik de spullen en fiets over het trekvogelpad. Bij de splitsing sla ik het lepelaarhut pad op en fiets naar de hut. Aangekomen zijn de blauwe bouwvakkers al weer druk bezig om hun balkjes op hun plaats te leggen om zo de uitbreiding van hun gezin weer te kunnen huisvesten.

Ter hoogte van het reiger eiland zwemt ook nog een brilduiker. Hoop zo dat de brilduiker een keertje wat dichterbij komt. Maar ja gelukkig laat de natuur zich niet dwingen. Via de andere kant van de hut komt de heer en mevrouw nijlgans aan zwemmen, en een van hen kan ik mooi op de foto zetten.

Zo dat is mooi gelukt, en zo met het zonnetje op hun Nijl bolletje waan je je bijna in het buitenland. Een van de blauwe reigers komt terug bij het reiger eiland. En wat ik zo kan zien zonder steun balkje voor het nest nou als dat maar goed gaat. En inderdaad dat gaat niet goed.

De hele familie verjaagd hem en lijkt te zeggen je komt niet eerder terug dan dat je de steunbalk gevonden hebt. En zo wordt de blauwe reiger verjaagd van het eiland en aan het werk gezet. Uiteindelijk vindt hij zijn steun balkje voor het nest en vliegt vol trots terug naar het eiland.

En daar legt hij zijn steun balkje in het nest, en is het eind goed al goed. Lijkt wel een sprookje. Zo dit spookje gaat weer even op de fiets om weer even warm te worden. Ik ga lekker op het lepelaarpad fietsen om daar mijn ogen en oren even de kost te geven. Het eerste waar mijn oog op valt is de gans, een jonge zwaan en kuifeend gebroederlijk samen op de boomstam.

De een nog slapend de ander net wakker. En dan even verder ook nog een grote zaagbek (v) en niet veel later ook de zaagbek (m).

Wat een super eenden zijn dit ook. En even verderop het pad en langs de waterkant gezellig de familie krakeend. Ook een sijsje liet even zijn minsten zien met ondersteboven hangen. Iets wits vangt mijn ogen in het water. Zo dat is leuk een nonnetje even snel vast leggen voor hij weg is. Halverwege het lepelaarpad hebben de koeien en foto studio ingericht. En natuurlijk is het de bedoeling dat ik even koe Lica haar moment of Fame geef (bewerkt in zwart/wit de kleuren staan haar zo goed).

Wat een leuke shoot en de dame werkte heel goed mee, als dank kreeg ik even een lik over mijn hand brr net schuur papier. Zo alles weer in en op de fiets. En vertrek ik om weer verder te gaan via het lepelaarpad richting de Nattegraslanden. Maar wordt nog even opgehouden door een sijsje wat een leuk vogeltje is dit. Wel een beetje last van ADHD. Hierna fiets ik gelijk even door naar het kiekendief uitkijk hutje. Hier is het erg rustig en speur ik de vlakte af of ik iets bijzonders kan zien. Hmm daar heel in de verte zie ik wat kleins huppelen. Even in zoemen en een paar foto’s maken.

Ik kan het op het schermpje van de camera niet ontdekken. Maar gelukkig is daar de computer en wat zien we dan een Bontebekplevier dat is even leuk nooit eerder gezien of vast kunnen leggen. Tussen het kleine spul komen ook nog een paar grauwe ganzen aangevlogen en die proberen natuurlijk de show weer te stelen.

Dat lukt ze aardig. Maar een ander klein pluizen bolletje laat even weten het daar niet mee eens te zijn. En zo gaat ook de dodaars op de foto. Ik blijf nog even genieten van de zon voor het kiekendief hutje. En zo warm ik even lekker op. Nu pak ik de fiets weer en fiets ik op mijn gemak weer terug naar de lepelaarhut. Onderweg kom ik nog wat fuutjes tegen. En op het bruggetje van het trekvogel pad een mooi nonnetje.

Voor dat ik naar de auto fiets maak ik dus altijd even nog een tussen stop in de lepelaarhut. Even de spieren op adem laten komen en ook hier weer genieten van al het moois om mij heen. Hé het nonnetje van de brug is met mij mee gevlogen en laat ook hier zich even mooi zien. En natuurlijk de blauwereigers die onvermoeibaar door gaan met bouwen. Dan vindt er ook nog even een echtscheiding plaats. Ja als je chickie gewoon even vreemd gaat als je hout aan het halen bent tja dan pik je dat natuurlijk niet.

Het is tijd om lekker naar huis te gaan en fiets ik weer lekker naar de auto en boven op de Oostvaardersdijk zie ik nog iets moois. Wie ook aan het bouwen is is de zeearend niet normaal waar die mee langs komt vliegen en zo heb ik die ook maar weer in de pocket. Bedankt weer voor het lezen en kijk.

Groetjes, Casper (leven-met)

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

security check *