Een blauwtje vliegen

Maximumtemperatuur:      7  °C.
Minimumtemperatuur:      -1  °C.

23-11-2018

Een blauwtje vliegen:

Vrijdag ochtend na dat ik de hulp-boswachter naar school heb gebracht ga ik me spullen pakken en naar het Oostvaardersveld. De spullen gepakt en ik zit in de auto. Eerst maak ik gelijk even een controle rondje langs het kotterbos en hierna op de trekweg. En dan ben ik inmiddels weer op de praamweg uitgekomen. Ik parkeer de auto, en vandaag doe ik het lopend. Gister was ik er ook maar dan met de scootmobiel. Ik heb het koud gehad niet normaal ik heb er de rest van de dag last van gehad. Dus vandaar dat ik vandaag ondanks dat het waterige zonnetje schijnt het even lopend doe om een beetje in beweging te blijven. En dus hopelijk wat minder koud te zijn. Ik ben aangekomen in de poelruiterhut en daar zijn al wat fotografen aanwezig. Ook voor mij een bekende en dat is Ap. We kletsen even wat en dan vooral over zijn mooie waarneming van afgelopen week in Wageningen. Daar heeft Ap de notenkraker op de plaat kunnen zetten. En het zijn mooie platen geworden Ap. Neem ook maar eens een kijkje op zijn website. Zo nu weer even de focus op het buiten gebeuren waar het wel stil is. Maar een mooie wilde eend mag toch wel even vast gelegd worden.

Tevens vliegt er ook een kokmeeuw langs die even pols hoogte komt nemen. Tja en ook die zet ik even op de geheugenkaart. Niet veel later vliegt er een sperwer voorbij wel wat ver weg maar wel leuk om weer te zien. En in zijn kielzog komt ook een buizerd langs gevlogen.

Even gebeurt er van alles maar zo blijf je wel lekker bezig en vergeet je de pijn en kou even. Aan de overkant van de hut zwemt een mooie wilde zwaan langs het riet.

En daar schrikt een blauwe reiger van, die dus lekker op de wieken gaat. De blauwe reiger komt in de richting van de hut gevlogen maar buigt toch weer af. De blauwe reiger gaat langs de rietkraag zitten op ongeveer 150 meter van de hut.

Daar struint hij het riet af opzoek naar iets lekkers. Maar dan hmm er hangt een dikke rietstengel schuin over het water. Een bijzonder mooie stengel voor de ijsvogel. Maar daar denkt de blauwe reiger anders over. Die stengel zit in de weg of zou ik er op kunnen staan en dan van bovenaf alles goed kunnen zien. Ja de blauwe reiger springt omhoog en grijpt de dikke riet stengel.

Maar ja het is geen ijsvogel, dus met rietstengel en al zakt hij door, en beland de blauwe reiger weer met beide pootjes in het water. Wat een leuk gezicht en er wordt innerlijk wel een beetje gelachen om deze sufferd. Maar de blauwe reiger kijkt boos onze richting op en weet dus dat we hem een beetje uitlachen.

De reiger heeft het gemunt op de grote kijkers die hem aankijken. En komt met grote slagen er op afgevlogen.

Pff gelukkig buigt hij op het laatste moment af en duikt naast de hut de rietkraag in. Zo moet hij gedacht hebben nu kunnen jullie me niet meer zien. En dat klopt verdwenen tussen het riet is de blauwe reiger niet meer te zien. En dan is het weer stil. Maar niet voorlang in mijn oog hoek zie ik de reiger uit het riet springen en omhoog vliegen. Jeetje roep ik hij heeft een grote vis te pakken en vliegt er mee weg. Dit was onze straf, we zijn allemaal te laat met de fotocamera.

En dan laat hij ook nog zijn vis vallen. Tja daar heb ik wel een foto van maar ja zoals ik al zij het is onze straf voor het uitlachen. Ook deze staat er niet mooi op. De blauwe reiger maakt een rondje en strijkt neer op de hoek van de rietkraag aan de rechterkant van de hut. En stiekem loert hij naar zijn gevallen vis die daar drijft.

Het water loopt uit zijn snavel en je ziet hem denken ik moet die lekkere vis hebben maar hoe. Hoe moet ik me staande houden met al die fotografen daar in die hut. De reiger blijft daar wel een minuut of tien staan. Maar hij durft het nog steeds niet. Maar daar komt er een kaper op de kust een Aalscholver heeft ook het lekkere hapje zien liggen en komt richting de vis gezwommen.

En dat kan de blauwe reiger natuurlijk niet laten gebeuren. Hij springt op maakt hoogte neemt een scherpe bocht en draait dan naar beneden. Om zijn vis net zoals een ijsvogel dat doet te pakken.

Maar vlak bij de vis komt ook de aalscholver naar boven. En die schrikt zich een hoedje die denkt chips een zeearend boven me. De aalscholver duikt gelijk weer onder, maar ook de blauwereiger is zich rot geschrokken. En vliegt gelijk weg. Beide verdwijnen ze van het toneel. En de vis ja die wordt waarschijnlijk iemand zijn hapje. Maar wie geen idee. ik heb het toch wel weer koud gekregen en pak de spullen. Vlak voor dat ik naar buiten loop kom ik Cor tegen. Die loopt nog even met mij mee omdat hij net staartmeesjes en goudhaantje heeft gezien. Maar ze zijn al weg gevlogen. Dan komen Sietske en Pappie van de groep natuurwaarnemers aangelopen. We zeggen elkaar even gedag en ik ga weer verder . Maar onderweg kan ik toch nog een goudhaantje scoren.

Helaas geen staartmeesje dit keer. Zo ik stap in de auto kachel op tien en even een broodje eten. Na een aantal opwarm minuten vertrek ik en rij ik richting de knardijk om daar te keren. Maar dan zie ik dat de konikpaarden lekker dicht bij staan in het veld. Ik parkeer de auto langs de kant en loop via het wandelpad rustig naar ze toe. Daar maak ik toch wel weer leuke plaatjes. En de dames zijn hun krulspelden deze morgen vergeten uit te doen.

Bedankt voor het lezen en kijken. Graag tot een volgend blogje.

Groetjes, Casper (leven-met)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

security check *