Clubhuis de poelruiter

Maximumtemperatuur:   11  °C.
Minimumtemperatuur:    8  °C.

21-02-2017

Dinsdag middag ga ik naar de poelruiterhut, aangezien we hier hebben afgesproken met een aantal collega spotters van de Facebook groep natuur waarnemers Flevoland. Dit om eens een gezicht achter het Facebook account te zien. Eerst maak ik in de ochtend even een controle rondje aan de Almeerse zijde van de Oostvaardersplassen. En parkeer ik de auto uiteindelijk bij het natuurbelevingcentrum de Oostvaarders. Hier loop ik een andere collega spotter tegen het lijf en wel Martin. We kletsen er even op los aangezien we elkaar ongeveer een jaar geleden voor het laatst gezien hebben. We lopen samen nog even een klein stukje op het Frans Vera pad en ook hier kletsen we natuurlijk weer verder.

Er is niet veel actie in de Oostvaardersplassen vandaag het is erg rustig. We lopen naar de parkeer plaats en hier zeggen we elkaar nog even gedag. Martin besluit om in de middag ook even naar de poelruiterhut te komen ik zeg leuk zie je vanmiddag. Ik ga nu even naar huis om mijn middag medicatie in te nemen en om vast een broodje te eten. Na het eten stap ik weer bepakt en bezakt in de auto. Ik ga via de trekweg en praamweg die kant op. Er is best wel veel verkeer vandaag op de trekweg. Je moet dus goed oppassen aangezien de meeste automobilisten denken dat de weg van hun alleen is. Je kan als je allebei een beetje rustig doet en iets met de auto uitwijkt naar de kant. Dan kan je samen langs elkaar heen. Maar sommige gaan nog geen centimeter aan de kant. Onderweg maak ik nog wel even een paar foto’s van prachtige wolken partijen.

En de bomenlaan langs de trekweg . Verder op de trekweg tref ik ook nog een prachtige nijlgans gelukkig blijft de nijlgans een beetje in de buurt en kan ik ook een paar mooie plaatjes schieten. Ik draai nu de praamweg op en ga eerst nog even bij de grote praambult kijken. Daar is ook collega spotter J-p en tevens beheerder van natuur waarnemers Flevoland. Ik heb net de zeearend gemist zegt J-p. Oh komt vast nog wel een keer langs zeg ik. Ik pak de camera er even bij en maak een paar plaatjes vanaf de grote praambult.

Ik geef aan dat ik vast richting de Poelruiterhut ga en dat ik J-p wel straks zie. Even verder op de praamweg staat ook nog Michael de rattenvanger we groeten elkaar even. Ik parkeer de auto en loop via het poelruiterpad naar de poelruiterhut. Het is een prachtige dag vandaag met een lekkere temperatuur zelfs een beetje warm met een dikke winterjas. Tijdens het lopen dan want bij het stil staan heb je nog wel een jasje nodig. Tijdens de wandeling naar de hut ben ik nog een leuke koolmees tegen gekomen. Nu zit er een mooi futenpaartje op ongeveer 60 meter voor de hut die al druk bezig zijn en ze vormen zelf een hart samen.

Nou dat zegt toch genoeg. Het liefdes paar van de poelruiterhut is een feit. Nu komen de rest van de collega spotters er aan gelopen en is het gelijk een drukte van jewelste. Zo zijn J-p, Anneke, Wilbert, Annemiek, en Martin aanwezig en is het even handje schudden en hierna wordt er veel gekletst. En lijkt het wel even op een clubhuis. Ook komt Denise ook lid van natuur waarnemers Flevoland nog even polshoogte nemen. De futen blijven nog even lekker bezig en gaan zelfs met nest materiaal aan de gang.

Even komt het bijna tot een dans van beide futen maar helaas dat gebeurt nog net niet. Misschien de volgende keer als ik er weer ben. Ik heb het een beetje koud gekregen en pak de spullen weer in. De rest van de groep gaat nog even naar de Schollevaarhut en ik probeer nog even een baardmannetje op het pad van de zilverreiger te spotten. We lopen met zijn allen naar de auto’s en daar zeggen we elkaar nog even gedag. Martin gaat nog even bij de Lepelaarplassenhut kijken. Ik stap in en rij richting de knardijk. Bij de knardijk rij ik richting de Oostvaardersdijk om aldaar de auto te parkeren. Bij het uitstappen zie ik de ARGUS I duwboot van Boskalis nog voorbij komen en die zet ik nog wel even op de foto.

Gister had ik hem ook op de foto maar toen lag hij afgemeerd in het Oostvaardersdiep. Ik loop naar beneden en loop het Julianapad op. Er heerst een serene stilte en er valt niks te zien. Toch laat een grote bonte specht zich nog wel even goed horen en zien.

Ook komt Denise nog even het pad verkennen. We zeggen elkaar nog even gedag en dan ga ik naar de auto. Ik ben helemaal kapot en op. Ik rij nu via de knardijk weer terug naar huis en maak nog even met de auto op de terug weg natuurlijk mijn controle rondje. Zo voldaan moe en helaas weer veel pijn nu lekker op de bank. Graag tot een volgend blogje.

Groetjes, Casper ( Leven-Met )