Vaartplas en het Oostvaardersveld

Maximumtemperatuur:  -1  °C.
Minimumtemperatuur:  -3  °C.

09-02-2017

Donderdag ochtend tijd om op pad te gaan. Ik pak mijn spullen bij elkaar en breng eerst even de hulp-boswachter naar school. Nu lekker in de warme auto onderweg naar het Oostvaardersveld. Ik ga via de trekweg en zoals vaak zit ik achter de vrachtwagens die baggerspecie komen brengen en storten in de Vaartplas. Deze jongens rijden af en aan met bagger uit de Almerse en Lelystadse sloten en vaarten en komen dat hier brengen. Dit doen ze nu al een paar maanden. Ik kan weer verder rijden en om de hoek staat een gigantische kraan en er staan allemaal vrachtwagens achter elkaar. Met als lading allemaal drijfpontons. Dan zullen ze vast nog een los plek maken voor de vrachtwagens en trekkers die de baggerspecie komen brengen. Nu eerst verder naar het Oostvaardersveld. Even verder langs de trekweg in het open veld zie ik wat kramsvogels scharrelen die probeer ik even op de geheugenkaart te zetten.

En dat valt niet mee op deze koude erg koude en grijze ochtend. De ISO’s schieten weer om mijn oren. Maar ze staan er weer op ik draai nu de praamweg op en stop nog even bij de grote Praambult. De Edelherten staan weer ver op de vlakte maar ze staan er weer mooi op. Ook de boswachter is al weer zijn ronde aan het maken.

Ook een groot groepje heckrunderen staan op de vlakte. Ik stap snel weer in de warme auto jeetje wat is het koud zeg. Ik ga nu kijken of de konikpaarden een beetje dicht bij staan. Ik rij nu langs het Oostvaardersveld en ze staan op het laatste deel. Maar misschien als ik een stukje die kant op loop kan ik ze nog net op de foto zetten. Ik parkeer de auto bij de kleine praambult en loop naar de overkant. Ik loop nu als grote lange wind vanger over het Oostvaardersveld en wat is het lichaam aan het protesteren zeg niet normaal.

Ik maak toch nog wat foto’s van de kanjers de konikpaarden. En ga dan weer snel terug naar de auto. En warm me lekker weer op in de auto. Het is zo frustrerend om zo snel je energie kwijt te zijn. Ik word weer even lekker boos op mezelf en rij dan maar weer even een rondje. Het rondje eindigt nu even bij het pad van de grauwegans. Hier maak ik nog wat foto’s met het laatste beetje sneeuw op de paden.

Nu wordt het dan tijd om naar huis te gaan de accu is echt leeg. De praamweg zeg ik weer gedag en ik zit weer op de trekweg. En oh ja die grote kraan en vrachtwagens staan er nog. Ik moet dan ook even een kwartiertje wachten voor ik er langs kan. Dat geeft mooi even de gelegenheid om het op de foto te zetten en even stiekem wat dingen te vragen.

En zo kom ik weer aan het begin van het blogje. De vaartplas is een oude zandput geweest voor de aanleg van de A6 en de vaartplas is dus erg diep. Hierdoor kan er dus baggerspecie gestort worden en niet een klein beetje maar heel veel. En heel veel is 500.000 kubiekemeter en dat is volgens mij omgerekend 5 miljard liter baggerspecie. De bedoeling is dat de vaartplas ondieper wordt en er dus nieuwe natuur kan ontstaan. Staatsbosbeheer is eigenaar van de vaartplas en die wordt omgetoverd tot wetland. Meer uitleg over de baggerspecie en partijen die aan dit project werken zal ik in een linkje van het pdf document van de universiteit Wageningen bijvoegen ( vaartplas weer terug naar de natuur ) . Deze afspraken met diverse partijen is al gemaakt in 2006. En zo krijgen we weer een stukje extra natuur er bij in flevoland. Ik zal de aankomende maanden zo nu en dan eens proberen om wat meer foto’s te maken van de vaartplas. Moet alleen wel iets beter weer zijn. Inmiddels zijn de vrachtwagens weg en kan ik door rijden. Heerlijk om weer in de auto te zitten en naar huis te gaan. Bij thuiskomst merk ik pas weer hoeveel energie dit uitstapje weer heeft gekost. En dat is geen pretje. Ik zal verdere grappen en grollen even achterwegen laten, maar om 19:00 uur ging bij mij letterlijk het licht uit. Graag tot een volgend blogje.

Groetjes, Casper ( Leven-Met )