Ooievaar land in het Oostvaardersveld

Maximumtemperatuur:   11  °C.
Minimumtemperatuur:     1  °C.

10-03-2017

Vrijdag middag wordt een middagje Oostvaardersplassen en Oostvaardersveld. Na dat ik in de ochtend wat medische afspraken had en de hulp-boswachter vrij is gaan we samen lekker op stap. We hebben onze spullen gepakt en gaan naar de auto. We rijden nu op de trekweg en zien in de lage-vaart een mooie grote zaagbek zwemmen. Tja wat nu? Ze zijn zo schuw. Ik parkeer de auto verderop langs de trekweg. We stappen uit en sluipen als een vos naar de waterkant en verschuilen ons achter het riet.

Ja dan is het nu tijd om boven het riet uit te komen en hopen dat ze even blijven en niet gelijk weg vliegen of zwemmen. Gelukkig kan ik een mooi aantal plaatjes schieten en staan ze er mooi op. Dan zien we ook nog een Nonnetje man in de verte zwemmen. Na deze geheimzinnige fotoshoot, lopen we weer naar de auto en gaan we verder. We parkeren de auto op de praamweg en lopen naar de poelruiterhut. In de hut nemen we even rust en wat te drinken en natuurlijk voor de hulp-boswachter wat lekkers. Het is bij de poelruiterhut erg rustig en na een poosje besluiten we om verder te gaan. Op het poelruiterpad worden we luidkeels toegezongen door diverse vogels.

Een buizerd, een goudhaantje, en een koolmees. Wat een geluiden allemaal. En vlak bij het hekje staat een grauwe gans. Die uiteindelijk luidkeels wegrent en opstijgt.

We zijn weer bij de auto en stappen in we gaan nu naar het natuurbelevingcentrum de Oostvaarders rijden. Halverwege de praamweg zie ik iets groots vliegen in de lucht ik stop bij het laatste boswachters toegangs hek en stap uit. Hé dat is een ooievaar. Ik pak de camera er bij en begin de ooievaar vast te leggen.

Tof hij komt naar benden en richting ons. De ooievaar land verderop in het Oostvaardersveld. Waar er nog een ooievaar staat. Nu weer verder en onderweg naar Almere. We parkeren de auto en lopen naar het natuurbelevingcentrum. We gaan gelijk naar de eerste verdieping. De hulp-boswachter gaat gelijk haar hoekje in en pakt de verrekijker. Ook vandaag kunnen we weer heel wat mooie foto’s maken vanaf deze hoogte. Ik probeer weer de stuntende kieviten er op te krijgen.

Nou ik mag nog wel even oefenen wat zijn die snel zeg niet normaal. Ook dit keer slaan we natuurlijk de watersnip niet over. Zo te zien hebben deze hun plekje wel gevonden. Inmiddels ben ik wel een beetje op en begin ik behoorlijk last te krijgen van de spieren. Ik roep de hulp-boswachter er bij en we gaan samen naar de auto en lekker naar huis. Thuis de foto’s lekker op de cloud en samen met wat drinken en eten op de bank. Even na genieten.

Groetjes, Casper ( Leven-Met )