Sierra Espuña en de manenschapen

Maximumtemperatuur:     25  °C.
Minimumtemperatuur:      11  °C.

05-02-2024

Sierra Espuña en de manenschapen:

Vandaag de Sierra Espuña in, er is een stukje die ik al een poosje wil verkennen. Alle spullen zijn gepakt en ook de fiets gaat mee. Via diverse kleine wegen ga ik de Sierra España gebergte in. Dit is een rit van ongeveer een uur met de auto waar je prachtige uitzichten ziet.

Ik ben aangekomen op de parkeerplaats en haal de fiets uit de auto. Ik fiets al een poosje, en aan dit pad lijkt geen einde te komen. Gelukkig heb ik de ondersteuning van de fiets aan staan aangezien het pad heel ligt om hoog gaat. Hierdoor is het redelijk te fietsen. En het is een redelijk rechte weg omhoog. Onderweg stop ik wel geregeld om even bij te komen en de pijn weer even te laten afzakken. ik maak ook wat mooie overzicht foto’s.

En dan zie ik een voor mij bekende berg op de foto die ik net gemaakt heb. Ik kijk nog een keer goed naar de foto op de camera, en zie dan het slakken pad (senda del caracol) boven in de berg. Ik pak de andere camera en maak er een nogmaals wat foto’s van.

Dit is een pad wat regelmatig bewandeld wordt door de echte wandelaar c.q. hikers. En daar zie ik dus regelmatig foto’s van voorbij komen. En ik vroeg me dus altijd af waar dit was in de Sierra Espuña. Nou dat weet ik nu. Ik moet er niet aan denken dat ik daar om hoog moet pfff, of het pad wat je er daarvoor nog moet lopen. Ik vindt het knap van die mensen. Ik ben al heel blij dat ik met mijn fiets, toch een aantal dingen kan doen en zo het een en ander kan verkennen. Maar goed ik fiets weer door en inmiddels ben ik ook de boswachter tegen gekomen.

Niet veel later komt de boswachter weer naar boven rijden. En ik stop even om te kijken waar die nou naar toe gaat. En zie hem uiteindelijk een bocht maken en aan de overkant zich zagend naar boven rijden. Ik denk nee f..k dat ga ik niet doen. Ik zit even op de grond om bij te komen en maak nog een paar foto’s. Er komt een MTB biker als een speer naar beneden gefietst.

Hij zoeft uiteindelijk langs me en gaat vol in de ankers en vraagt of alles wel goed gaat. Ik geef aan alles oké en bedank hem. Ik besluit ondanks dat ik het pad niet heb kunnen afmaken om ook maar naar benden te zoeven. En dan maar naar het verlaten sanatorium te gaan. En zo zoef ik dus ook naar beneden. En kom ik weer bij de auto.

Nu op naar het sanatorium. Dat is nog geen 10 minuten rijden dus ben ik er snel. Ik ben zelf al vele malen hier geweest. Het blijft aan de ene kant een heel mooi gebouw om op de foto te zetten, maar aan de andere kant ook heel zonde om de aftakeling van dit gebouw te zien.

Ik maak rond om wat foto’s en besluit ook nog even om met de drone wat foto’s en filmpjes te schieten.

Na dit gedaan te hebben, en even wat gegeten en gedronken te hebben besluit ik om verder te gaan. En ga ik verder de Sierra espuña in. Ik besluit om te kijken of ik de vale gieren kan vinden. Dus moet ik het hoger opzoeken. Na een goed half uur rijden naar boven, kom ik aan bij de parkeerplaats van de sneeuw hutten. Daar zie ik inderdaad de vale gieren.

Helaas heel ver weg. Ik maak wel een paar foto’s maar het zijn meer bewijs plaatjes dan mooie plaatjes. Ik blijf toch even wachten in de hoop dat ze mijn kant op komen. Helaas doen ze dat niet. Dus spring ik in de auto. En beging ik aan de afdaling en de reis terug naar huis. En laat ik nou een mooi groepje manenschapen onderweg in de Sierra Espuña tegen komen.

De manenschapen steken voor de auto over. Ik zet snel de auto stil, en spring uit de auto om nog wat foto’s van ze te kunnen maken.

En zo vervolg ik mijn weg naar huis. Ook zal ik het een en ander weer verwerken in een YouTube filmpje maar die volgt later. Bedankt voor het lezen en kijken, graag tot een volgend blogje.

Groetjes Casper (leven-met)