Wigbels eiland!

Wigbels eiland
Wigbels eiland

Maximumtemperatuur:  11 °C.
Minimumtemperatuur:    6 °C.

29-12-2015.

Wat voor de een zo gewoon lijkt is voor een ander een ware hel.

Lopen het lijkt zo gewoon, en die benenwagen is een makkelijk vervoer middel om van a naar b te komen. Tja voor de meeste mensen dan. Vandaag ben ik met de meiden en de rollator ( kinderwagen ) naar het buitencentrum oostvaardersplassen in Lelystad geweest. Ze wilden graag nog even een kijkje nemen voordat de driehoek wordt afgesloten vanwege de winter periode. Nou weet ik niet precies wanneer dat ingaat maar volgens mij is dat per 1 januari tot en met eind april.

We zijn bepakt en bezakt en stappen in de auto en gaan via de oostvaardersdijk naar het wigbels eiland bij het buitencentrum oostvaardersplassen in Lelystad. Daar aangekomen parkeren we de auto en gaan op stap de kleine meid en de grote meid lopen voorop en papa sjokt er achteraan met zijn rollator. We zien een paar kramsvogels in de boom en deze zet ik op de geheugenkaart.

We gaan verder en komen bij het bruggetje. We steken over en de meiden vragen welke kant ze op kunnen. Ik geef aan dat ze linksaf moeten aangezien dit de kortste route is naar wigbels eiland. Op het hoekje rust ik even uit op de rollator, we zien dat er edelherten zich proberen schuil te houden op de vlakte tussen de takken en het riet.

Ik zeg tegen de meiden dat we langzaam en zachtjes een stukje verder moeten gaan om zo te proberen dichterbij te komen. Op enig ogenblik zie ik een hele kudde aankomen draven op de vlakte en ik heb het vermoeden dat ze het wandel pad oversteken. Aangezien de sporen hier en daar dat ons wel duidelijk maken dat ze dat vaker doen.

En inderdaad de edelherten lopen eerst door een slootje en komen dan over het wandel pad, om zo vervolgens aan de andere zijde tussen het riet te verdwijnen. Ik kan hier heel wat foto’s maken van het overstekend wild. Wat mij wel opvalt is dat het een hele grote groep met dames zijn. Ze gingen zeker even bij tante Truus op de thee. We moeten even wachten tot de laatste is over gestoken om zo dan weer verder te gaan. Dan pakken we even wat te drinken en nemen een snoepje de meiden dan. Ik schiet nog de een na de andere edelhert op de geheugenkaart.

Zo volgens mij kunnen we verder er blijft een klein groepje achter met wat mannetjes edelherten en deze zetten we tijdens het langs lopen ook nog even op de foto. Inmiddels zijn we bijna op de eind bestemming het wigbels eiland. De konikpaarden laten ook even weten dat ze er zijn en we geven aan dat we zo langs komen. Eerst weer even rusten op wigbels eiland en in de nieuwe hut helaas zijn er alleen staan plaatsen in de hut dus pak ik de rollator er maar bij.

Nog even van het uitzicht genieten onder het genot van een slok water en de meiden van hun pakje drinken. Tuurlijk mogen de smarties voor de kleine meid niet ontbreken. Maar ook de grote meid vindt de smarties erg lekker. Zelf ben ik compleet gesloopt eigenlijk zou ik een scootmobiel of een roelstoel hier goed kunnen gebruiken. Maar daar ben ik nog steeds een beetje te trots voor. Voel me al zo invalide genoeg. Maar wat ik nu doe is absoluut niet goed en dat weet ik ook.

We gaan nog even bij de konikpaarden kijken inmiddels zijn ze bij wigbels eiland aangekomen en kunnen we ze van heel dichtbij op de foto zetten. Ook de grote meid zet de konikpaarden op de foto met haar telefoon. We kunnen weer heel wat leuke foto’s maken van deze koniks. Ook kan ik nog even snel een foto maken van een klapekster. Dit is dan weer een bijzondere vogel gespot en gefotografeerd die op de lijst gezet kan worden.

Het is tijd dat we weer naar de auto gaan de zon is weg en het wordt bewolkt ook is het een stuk kouder geworden. Ik hoop dat ik de auto haal wat doet het lichaam zeer en ik ben dood moe op. Maar naar de kids laat ik dit zo min mogelijk blijken. Ik neem nog wat foto’s van de omgeving en we zijn dan inmiddels aangekomen bij de auto.

Bij de auto plof ik letterlijk neer op de bestuurders stoel en ga eerst even uitrusten, en besluit eens te kijken op mijn horloge. Het komt hier op neer, een gezond persoon loopt dit stuk wat wij vandaag hebben gedaan in ongeveer 25 tot 30 minuten. Dan zijn ze heen en terug geweest en hebben ze ook wat foto’s gemaakt onderweg. Ik ben vandaag  in totaal over dit stukje 2 uur en 10 minuten onderweg geweest en dat is echt veel en veel te veel. Ik besluit dat als ik dit nog een keer wil doen dat er een rolstoel of scootmobiel voor dit soort excessen moet komen. Allen dat is makkelijker gezegd dan gedaan ook op financieel gebied.

Ik pak de spullen weer in de auto en we rijden via de praamweg en de trekweg lekker naar huis. Bij thuiskomst laat ik alles in de auto liggen en gaan we snel naar binnen we eten even wat en daarna plof ik op de bank. En probeer ik de pijn weer op een acceptabel niveau te krijgen. Later op de dag wordt de auto leeg gehaald door mijn kanjer. En kan ik de foto’s op de laptop zetten.

En dan is er aan deze pijnlijke dag ook weer een einde gekomen.

Heel veel kijk plezier en wellicht lees plezier.

Groetjes, Casper ( Leven-Met )

3 thoughts on “Wigbels eiland

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

security check *