Poelruiterhut met sjaal en handschoenen

dsc_0021-bewerktd-3

Maximumtemperatuur:  9  °C.
Minimumtemperatuur:   3  °C.

24-10-2016

Maandag morgen ik ben vroeg wakker van de pijn. Ook de kleine meid is al wakker. We gaan lekker naar beneden en maken even een boterhammetje. We eten even lekker en ik neem ook even de ochtend medicatie in. Ook heb ik even de fiets voor mijn kanjer klaar gezet ( mijn vrouw ). Het is behoorlijk koud buiten en dat voelt het lichaam gelijk. De hulp-boswachter en ik gaan even lekker een rondje buiten maken in de kou brrr. Ik pak gelijk even handschoenen en pak de sjaal voor de kleine meid. Even de winterjas er bij pakken en dan kunnen we op stap, na dat ik de camera spullen natuurlijk ook even gepakt heb. We stappen in de auto en het is nog lekker vroeg. We rijden via de trekweg en de praamweg naar het Oostvaardersveld. Daar aangekomen zie ik de auto van mede spotter Johannes al staan. Die is dus ook lekker vroeg op stap. De hulp-boswachter maakt haar gordel los en stap ook uit. Zo eerst even goed alles aankleden. Jas dicht sjaal om handschoenen aan. Zo de winter expeditie kan beginnen. Eerst gaan we even bij de oeverloperhut kijken. We lopen door het hekje en gaan naar de hut. Jeetje wat is het koud er staat veel wind en er is geen enkele beschutting meer hier in de oeverloperhut. Dus draaien we om en gaan naar de poelruiterhut lopen. Onderweg horen we heel wat vogeltjes zingen en fluiten. Helaas zien we ze nog niet. We lopen nu het laatste stukje over het Poelruiterpad en lopen dan heerlijk de Poelruiterhut binnen. En daar is ook collega spotter Johannes en er is nog een spotter aanwezig. We zeggen elkaar even gedag en Johannes feliciteert mij en de hulp-boswachter nog even. Johannes vraagt even hoe we het gehad hebben en ik vertel even mijn verhaal dat het trouwen super geweest is en daarna foto’s maken in Oostvaardersveld en natuurlijk het feest. Ik vraag nog even of er al wat voorbij is gekomen. De roerdomp zit tussen het riet en rechts van de hut zit een waterral die ook tussen het riet zit. Dus al met al net niks. En het is me toch een partij koud zeg. De hulp-boswachter gaat even een koekje eten. En ik sta naar buiten te turen brrr. Hé Collega spotters de roerdomp staat in zicht hoor.

dsc_0019d

Dus fotograferen we er even op los. De hulp-boswachter roept even ready steady go en dan mogen we weer klikken met de camera’s. Het is net een beetje prijs schieten. Mijn spieren laten het sinds vanmorgen wel afweten jeetje wat doet alles zeer zeg. Armen die zo onder spanning staan dat ik niet eens normaal iets vast kan houden. Zelfs het omhoog brengen van de camera lijkt bijna onmogelijk.

dsc_0031d

De hulp-boswachter wil graag verder lopen, ik pak mijn spullen en lopen we lekker naar de auto. Onderweg maken we nog even een paar mooie foto’s van het mos. Eenmaal bij de auto start ik de auto en zet ik de kachel op 10. Zet ik de kleine meid in haar stoeltje en doet ze zelf even de gordel om. En zo zitten we in de auto even op temperatuur te komen. We besluiten om naar de knardijk te rijden en daar dan nog maar even te kijken of we iets leuks kunnen doen. Uiteindelijk gaan we naar het pad van de grauwegans om naar de goudhaantjes op zoek te gaan. En zo maken we weer even een wandelingetje in het koude landschap.

dsc_0033-bewerktd-3

De goudhaantjes horen we wel maar we zien ze niet. We gaan even rusten in de beschutte Grauweganshut en daar nemen we even wat te drinken. Zo zelfs het drinken is steen koud. We lopen ook in de koelkast vandaag. Het is stil en we hebben het koud dus gaan we naar de auto. Mijn rug wordt steeds vermoeider en ik krijg ook steeds meer pijn. Toch neem ik onderweg naar de auto nog even tijd om paddenstoelen te zoeken. En dat lijkt eenvoudig maar dat is het niet. En zo kijken we links rechts voor achter tijdens het lopen en ja daar hebben we wat gevonden. Ik pak de andere camera er even bij en doe de rugzak even op de grond.

dsc_0047d-3

En zo maak ik even een serie paddenstoel foto’s. Zo de paddo’s staan er ook op en zo lopen we weer verder naar de auto.

dsc_0067d-3

Nu rijden we lekker naar huis en gaan we een hapje eten. We kijken ook nog even op de grotepraambult. Hier komen we J-p nog tegen van Natuur waarnemers Flevoland. We kletsen even wat en ook nu wordt ik gefeliciteerd top. We vervolgen onze wegen. Wij gaan nu lekker naar huis. Vlak bij huis is een stukje bos met fietspad daar rijd ik nu ongeveer een jaar langs en vraag me steeds af of het wat is. We stoppen de auto en gaan een stuk over het fietspad. Het fietspad loop langs het bos waar de kleuren nu mooi zichtbaar worden. Wat wel opvalt is dat ook hier nog zoveel groen is. Maar het geeft met de kou van vandaag wel een super herfst gevoel. Ook op deze route zetten we een paar paddo’s op de foto. Nu vervolgen we echt onze weg naar huis. Heerlijk thuis gekomen de verwarming aan en de foto’s op de cloud. Nu verder rusten en kijken of het lichaam een beetje mee wil werken de aankomende dagen.

Groetjes, Casper ( Leven-Met )

One thought on “Poelruiterhut met sjaal en handschoenen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

security check *