Poelruiterhut en de waterral!

waterral
waterral

 

 

Maximumtemperatuur:  11 °C.
Minimumtemperatuur:    8 °C.

04-12-2015

Ik heb gisteravond nog even het weerbericht bekeken en het ziet er gunstig uit dus als ik me goed voel ga ik op pad.

Vandaag ga ik naar het oostvaardersveld om daar vanuit de poelruiterhut weer een paar leuke opnames te maken. Ik breng eerst de kleine meid even weg en ga dan via de trekweg naar de poelruiterhut. Het is eigenlijk nog best bewolkt en donker als ik die kant op ga. Hoop maar dat het een klein beetje openbreekt. Als ik de praamweg op draai met de auto komt het zonnetje door, dat zou lekker zijn als dit even lekker zo blijft.

Ik parkeer de auto langs de praamweg en stap uit, pak de spullen uit de kofferbak en ga het hekje door, om vervolgens richting de poelruiterhut te lopen. Het is eigenlijk best koud maar de zon blijft doorkomen dus laten we hopen dat het iets warmer wordt.

Aangekomen bij de poelruiterhut heb ik de hut voor mij zelf, ik pak mijn spullen en kijk naar buiten. Wat is de lucht mooi aan het worden door de zon opkomst. De lucht kleurt prachtig oranje / rood en het water begint te glinsteren. Ik maak hier een aantal foto’s van en hoop dat ze mooi geworden zijn. In de verte zie ik een zwaan en eerst klapt hij zijn landingsgestel uit om vervolgens zijn immense vleugels te spreiden om zo vaart te maken en los te komen van het water. Ik pak de camera vast en hoop dat de zwaan mijn kant op komt vliegen. Dat doet hij ook en ik begin vast met wat foto’s te maken. Helaas moet de zwaan een noodlanding maken en land veel eerder dan ik gehoopt had. Zal wel niet genoeg getankt hebben denk ik.

Inmiddels is de zon nog wat meer doorgebroken en loop ik even naar buiten om nog wat kiekjes te maken van het landschap. Zo het is heel rustig ook wat betreft de beesten boel, hier en daar hoor ik een winterkoning maar kan hem niet voor de lens krijgen. Volgens mij kunnen we beter zeggen dat dit ADHD vogeltjes zijn. Ze stuiteren heen en weer, takje hier takje daar.

Dan hoor ik een varken schreeuwen, maar dat kan niet. Hier zit geen varken. En moet ik denken aan die keer op 25 oktober 2015 lepelaarplassen toen heb ik  een waterral gefotografeerd en die maakte het geluid van een schreeuwend varken. En de echte vogelaars vertelde toen ook dat je het kan herkennen aan het varkens geluid. Dus ik kijk naar buiten en wat een geluk er zit een waterral redelijk dichtbij tussen het riet. Nu nog even in allerlei bochten wringen om wat foto’s te kunnen maken. Maar het is gelukt hier na verdwijnt de waterral weer verder in het riet.

Inmiddels is er een collega spotters binnen gekomen en die pakt ook  haar spullen uit. Ik geef aan dat er een dodaars(je) om de hoek komt aan zwemmen. En de dodaars zwemt vrolijk op de poelruiterhut af. Zo we kunnen weer wat foto’s maken van dit imposante beest. Of te wel lief klein bolletje wol. Hierna kan ik een vogel in het riet fotograferen. Eerst dacht ik dat het een baardman was maar toen ik de foto ging bekijken op mijn camera kwam ik tot de ontdekking dat het een andere vogel was. Ik vraag aan de collega spotter of die soms weet wat het is. Helaas kan zij het ook niet beantwoorden.

Dat is dan voor straks een leuk uitzoek klusje, inmiddels vliegen er nog wat luidruchtige ganzen over. En vertrekt de vrouwelijk spotter weer. Ook komen er weer twee collega spotters bij die ik al wat vaker gezien heb. We kletsen wat en vertel aan een van hen het verhaal van de ijsvogel die ik daar begin november ruim ander half uur heb mogen fotograferen. Hij was die bewuste ochtend in november eerder weggegaan met een spotter maatje omdat het ook zo rustig was de hele morgen. Hij kijkt naar me en zegt nee dat meen je niet ik heb het bewijs laten zien op mij telefoon. Ja zegt hij dit soort dingen gebeuren ook loop je net weg en dan maakt je collega spotter de mooiste foto’s. Ik vraag aan de collega spotters of hun weten welk vogeltje ik gefotografeerd heb en laat het zien op mijn camera.

Zij kijken mee en zeggen allebei oh dat is een rietgors en dan het vrouwtje, zo dat weet ik ook weer. Vandaag weer wat geleerd. Dan komt nog even een jonge fuut buurten en paradeert heen en weer over het water duikt soms onder en komt dan weer boven. Inmiddels heb ik mijn spullen weer ingepakt. Het is al weer tijd om de kleine meid op te halen. Ik verlaat de poelruiterhut en loop weer richting de auto. Zo ik heb het eigenlijk inmiddels wel behoorlijk koud gekregen. Dus lekker de verwarming aan in de auto en hoppie richting huis.

Ik ga weer via de praamweg en trekweg richting huis en ben inmiddels weer thuis aangekomen. Zo even snel een kopje warme koffie en dan de kleine meid ophalen.

De poelruiter expeditie is aan zijn einde gekomen en ik heb weer wat geleerd vandaag, voor een ieder vast een fijn weekend.

Groetjes Casper ( Leven-Met )

One thought on “Poelruiterhut en de waterral

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

security check *