Hartritme op het Pad van de Grauwegans

DSC_9330C
Hartritme op het Pad van de Grauwegans

Maximumtemperatuur:     25  °C.
Minimumtemperatuur:      12  °C.

21-5-2016

Na een slechte nachtrust was alweer om 04:00 uur wakker, ben ik vanmorgen toch even met de auto op stap gegaan. Ik heb veel last van mijn spieren en lichaam dus ik moet oppassen met lopen. Besluit toch om even te gaan kijken bij het Oostvaardersveld in de hoop dat de dieren voornamelijk de konikpaarden een beetje dichtbij staan. Ik ga via de trekweg en praamweg die kant op.

Aangekomen op de praamweg stop ik nog even bij de Grote Praambult. Er is heel weinig te zien in de verte een aantal heckrunderen en verder is het heel rustig. Ik ga weer verder en kom langs het Oostvaardersveld ook hier is het rustig, de Konikpaarden staan aan het einde van het Oostvaardersveld en dat is te ver weg. Wat zal ik doen? Ik rij een stukje verder en besluit om naar het pad van de grauwegans te gaan.

Ik draai de knardijk op en ga richting de grauwegans. Bij aankomst Grauwegans zijn alle parkeer plekken nog vrij en ook hier is het dus rustig. Ik pak de spullen uit de kofferbak en ga het pad van de grauwegans op. Gelijk valt mijn oog op een Oranje boomzwam.. Oranje! Ja sta er zelf ook wel een beetje van te kijken deze boom heeft denk ik last van de Oranje koorts. Prachtig om te zien en die zetten we dan ook even op de foto.

De vogeltje’s fluiten als een tierelier maar ik kan ze niet spotten vandaag ze zitten te ver in de rietkragen. Ik heb veel last van de pijn en wordt er zelfs misselijk van vandaag. Even verder wordt ik weer verrast met een Oranje Zwam zouden Willem Alexander en Maxima soms langs geweest zijn. Ook deze zet ik op de geheugenkaart. Nog even een winterkoning vast leggen toch de Koning die langs is geweest. Ik voel me steeds beroerder worden heb het bloedheet en heb inmiddels hartritmestoornis erbij. Ik besluit om door te lopen naar de hut om zo te kunnen rusten en hopelijk dat mijn hart weer in een normaal ritme komt en mijn misselijkheid afneemt.

Aangekomen in de hut plof ik mezelf neer op een van de bankjes gooi mijn tas af en puf even neer. Er staat een heerlijk briesje in de hut en moet zeggen dat is wel even lekker ik heb het bloedheet. Dan komen de zwaluwen mij gezelschap houden en ze komen letterlijk naast me zitten en kijken me dan aan zo van rustig aan jochie rust jij maar even lekker uit. En dat doe ik dan ook  hopelijk even bijkomen van de misselijkheid en het hartritme weer onder controle krijgen. De ene na de andere Zwaluw komt langs me heen vliegen en komt dan even naast me zitten. Uiteraard pak ik de camera er weer bij om deze vriendjes / vriendinnetjes even op de foto te zetten. Verder geniet ik even verder en neem mijn rust.

Na een intens half uurtje in de hut begin ik wat op te knappen en heb ik het inmiddels fris gekregen, ik meld het thuis front dat ik onderweg ben naar huis. Ik pak mijn spullen bij elkaar en loop naar de auto. Bij het verlaten van de hut wordt ik uitgezwaaid door een van mijn nieuwe vriendjes /vriendinnetjes en die geeft aan goed reis en doe het rustig aan.

Zo ik ben weer in de auto nu niet met de verwarming aan maar de airco, jeetje wat een ochtend weer moet zeggen dat dit ook voor mij niet een fijn gevoel geeft om op dit soort momenten helemaal alleen te zijn. Maar moet het ook wel weer relativeren en tegen mezelf zeggen ik kan niet achter de geraniums gaan zitten. Ook zijn deze situaties voor het thuis front niet altijd even fijn om te horen.

En zo is ook deze dag voor voor mij voorbij, de rest van de dag lig ik voor apegapen.

Groetjes, Casper ( Leven-Met )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

security check *