El Hondo en de parende Flamingo’s

Maximumtemperatuur:     25  °C.
Minimumtemperatuur:      11  °C.

15-04-2024

El Hondo en de parende Flamingo’s:

Het is maandag morgen en ik ga lekker even op stap. ik vertrek naar één van mijn favoriete plekjes en dat is El Hondo. Zo alles spullen weer uit de auto gehaald en ik ben er klaar voor. Ik fiets nu naar het bezoekers centrum en ga daar bij de eerste plas vast kijken. Aan de overkant van de plas kom ik de eerste verrassing van vandaag tegen.

Een mooie Ralreiger staat op de uitkijk langs het riet. Dus snel de camera erbij gepakt en een paar foto’s gemaakt. Wat een prachtige vogel is dit ook. Voor mij is het vandaag ook voor het eerst dat ik de ral reiger zie en heb kunnen vast leggen.

Zo ik ga verder via de gebruikelijke route en start dus eerst via de moerasloopbrug, die door de eerste plas heen loopt. Een mooie steltkluut laat zich dan ook weer mooi vast leggen zo op de route door het moeras.

Ik loop rustig verder en kan van alles op de foto zetten. Dan komt de knobbelmeerkoet even langs en zet ik snel op de foto.

Ook weer een prachtige steltkluut die zijn eten aan het zoeken is verdwijnt weer op de geheugenkaart. En daar komt de ralreiger aangevlogen.

Ga er van uit dat deze ralreiger de zelfde is als aan het begin punt. Aangezien de ralreiger ook uit die hoek vandaan komt. Zo tijd om de fiets weer te pakken en verder El Hondo te verkennen. Inmiddels op de fiets en zie ik in de verte een mooie grote karekiet zitten die zijn longen uit zijn lijf zingt. Even afstappen en de camera pakken en hopen dat de vogel blijft zitten.

Dat lukt gelukkig dus kan ik een paar leuke plaatjes maken. In het veld achter het riet staan zeker 30 koereigers te scharelen. Ze staan wel wat ver weg maar probeer er een aantal op de foto te zetten.

Ik zit nog geen minuut op de fiets of ik zie een heleboel rotszwaluwen in de lucht.

Ik stap toch maar even af om wat foto’s te maken. En zie tussen de groep rotszwaluwen een vreemde vogel. Ik maak er wat foto’s van maar kan nog steeds niet ontdekken wat het is. Uiteindelijk bleek het de vorkstaartplevier te zijn.

Wat een mooie vogel is dit zeg nog nooit eerder gezien of gehoord van de vorkstaartplevier. Zo mijn dag kan eigenlijk al niet meer stuk met deze mooie waarnemingen. En ik ben nog maar net van start gegaan. Zo bij mijn eerste uitkijk hut van vandaag is het stil, alleen een langs zwemende krooneend kan ik nog net even vast leggen.

Dus hop naar de tweede uitkijk hut. Tja en daar is het toch echt wel even een feestje. Als eerste heb ik de kluut in het vizier,

die wordt opgevolgd door een aanverwante familielid de steltkluut.

Op het grootste eiland in deze plas zie ik allemaal witte plekken in de bosje zitten. En dan schrikken de witte plekken en vliegen ze allemaal de lucht in.

Wauw dit zijn allemaal koereigers wat zijn het er veel niet normaal. Dan staat er ineens een Glossy ibis voor de hut die had ik in alle commotie van de koereigers niet zien aankomen.

Wat staat de glossy ibis weer lekker dichtbij, zo kan ik hem heel mooi vast leggen. Helaas is wel alles wat aan deze kan gefotografeerd wordt vol tegen het licht in. Dus het bewerken van deze foto’s heeft wel wat meer tijd in beslag genomen. Maar ben heel tevreden over het eindresultaat. Dan komt er een steltkluut aangevlogen die hopelijk komt landen voor de hut.

Helaas de steltkluut buigt net voor de hut af, maar staat wel weer mooi op de foto. Maar daar komt ook weer een Glossy ibis aangevlogen en die land heel mooi voor de hut.

Hij gaat zich zelf een beetje poetsen, helaas doet de glossy ibis dit een beetje tussen de rietstengels.

Ja je kan niet alles hebben hé. Een mooie steltkluut komt weer langs vliegen en zet ik snel nog op de foto. En dan, ja mijn eerste woudaapje komt uit het riet gevlogen dus snel knallen met de camera.

En het lukt me om nog net een aantal vlucht foto’s te maken. Wat een actie vandaag bij deze hut zeg niet normaal. Als het zo door gaat kom ik geheugenkaarten te kort vandaag. Zo nog even de wassende kluut op de foto en dan maak ik me klaar voor een wat langere fiets tocht naar de ander hut. Zo nu op de fiets en even 20 minuten aan de bak. Aangekomen bij de volgende locatie en hut zit er al een mede collega fotografe in de hut. Ze is een mooie verschijning dus heel niet erg om naast haar te mogen zitten. En zo fotograferen we er op los. Er zijn weer veel flamingo’s aanwezig dus die worden dan ook veelvuldig op de foto gezet.

Zo af en toe kletsen we wat, ik in mijn wel besproken Spaans ahum ahum en zij probeert het in het Engels. En dat ging best aardig. Niet veel later gaat de mooie dame weg en blijf ik alleen achter. Ook hier komt aardig wat voorbij zoals de witwangstern ook een vogel waar ik nog nooit van had gehoord. De witwangstern vliegt af en aan over het water om zijn hapje te verkrijgen.

Een groepje witwangsterns zitten uit te rusten op de touwen tussen de palen, dat zet ik ook even op de foto.

De geoorde futen laten zich ook volop zien, en kan ik zo ook mooi vast leggen.

Een wat minder geziene gast is de dodaars wel vaak te horen maar schuilt vaak ook tussen het riet. Vandaag kon ik de dodaars eens mooi buiten het riet vast leggen.

Een jonge flamingo komt langs de hut vliegen en wordt op de geheugenkaart gezet.

De langs zwemende witkop eend wordt ook lekker op de foto gezet.

En een prachtige geoorde fuut sluit de foto sessie in deze hut af. Spullen zijn weer ingepakt en ik stap weer op de fiets naar de volgende hut. Een hut die tussen de riet kragen staat en waar je over een smal planken pad door het moeras naar de hut moet lopen. Dus loop ik via het planken pad die kant op. En wie zit daar, die mooie dame van de eerste hut. Dus kletsen we weer wat en val ik gelijk met me neus in de boter van de parende flamingo’s. dus snel de camera pakken en knallen maar.

Na dit prachtige schouwspel keert er weer een beetje rust. De tafel eend heeft ook het schouwspel van dichtbij mee gemaakt, en laat dan ook even zijn kunstjes zien.

Krijg een beetje het gevoel of ik in een sexy film ben beland, maar goed ik dwaal af. De mooie dame laat weten te moeten gaan en wenst me nog veel geluk met fotograferen. Ik dank haar en wens haar een hele fijne dag toe, of wel (buenos dias guapa). Ze heeft me weer verlaten snif snif. Maar goed verder met foto’s maken. Dan laat de witkopeend zich nog even mooi zien.

En dan als klap op de vuurpijl komt er een ralreiger aangevlogen die voor de hut land op de rietstengels, en laat zich daar uitgebreid fotograferen.

En zo sluit ik deze dag af waar ik heel veel heb mogen zien, en heb mogen vast leggen.

Bedankt weer voor het lezen en kijken en graag tot een volgend blogje.

Groetjes Casper (leven-met)